Page 21 - Kış Özel Saysı- Lokum Çocuk ve Edebiyat Dergisi

Çocuk ve Edebiyat Dergisi

Alışık olmadıkları kadar kıyafetle kendilerini robot gibi hisseden ana kız evden fırladılar. Bembeyaz
bir bulutun içine girmiş gibi pof pof adımlarla yürüdüler. Her adımda dizlerine kadar kara
gömülüyorlar, her adımda kahkahaları etrafı çınlatıyordu.
- Bir filmde görmüştüm. Kar meleği yapalım mı Mihrican?
- Nasıl oluyor ki o ?
- Kollarını bacaklarını iki yana açarak kendini karın üstüne bırakıyorsun, sonra da onları açıp

kapatarak karda desen oluşturuyorsun galiba,
Daha annesinin sözü bitmeden kollarını bacaklarını açıp kendini kara bırakıverdi Mihrican.
-Pıf pıf hapşu…
Annesi öyle bir gülme krizine tutulmuştu ki onu kaldırmaya çalışırken tekrar düşmesine sebep
oldu.
-Bebeğim sırt üstü düşmen gerekiyordu.
Bir yandan suratındaki karları temizlerken
-Anladım anneciğim, diyen Mihrican da en az annesi kadar çok gülüyordu.

Öykü. 21