Page 31 - Kış Özel Saysı- Lokum Çocuk ve Edebiyat Dergisi
P. 31
Çocuk ve Edebiyat Dergisi
SOĞUK DEĞİL ASLINDA BİRAZ
DA SICAKTIR KIŞ MEVSİMİ
Bir çocuğun kış hikâyesinde en sevdiği şey çoğu
zaman olay değil, duygudur. Pencereden dışarı
bakarken hissedilen merak, annesinin örttüğü
battaniyenin sıcaklığı, öğretmeninin “Bugün hava
çok soğuk ama sınıfımız sıcacık...” cümlesi gibi…
İşte edebiyat tam da burada devreye girer ve
çocuğun ruhunu besler.
Erken çocukluk dönemine yönelik metinlerde kışı
anlatırken büyük cümlelere ihtiyacımız yoktur
aslında. Bir kardan adamın erimeye başlaması,
çocuğa geçiciliği anlatabilir. Soğukta üşüyen bir
serçe, şefkati. Eldivenini arkadaşına veren bir
çocuk ise paylaşmayı…
Öğretmenler için kış, sınıf içinde ritmi
Köşe Yazısı yavaşlatmak için güzel bir fırsattır. Daha fazla
hikâye saati, daha çok resim inceleme, daha uzun
sohbetler… Dolayısıyla daha derin bağlar…
DİDEM ÖZKAN Ebeveynler içinse kış, birlikte geçirilen akşamların
mevsimidir.
Kış mevsimi, biz yetişkinler için çoğu zaman Televizyonun biraz kısıldığı, bir kitabın dizlerin
kalın montlar, ağır botlar, aceleyle içilen sıcak
kahveler ve camlara vuran yağmur sesi üzerine alındığı, “Bir tane daha okuyalım mı?”
olabilirken çocuklar için ise bambaşka bir sorusunun sıkça sorulduğu zamanlar…
dünyaya açılan kapı olabilir mi dersiniz? Kış temalı çocuk kitapları ve metinleri; çocuğa
Bir pencerenin önünde buğulanmış camlara hayatın her zaman parlak, hızlı ve gürültülü
çizilen şekiller, şanslılarsa eğer görülen ilk kar olmadığını fısıldar. Bazen durmak gerekir. Bazen
tanesinde havaya uzanan minik eller, soba ya da beklemek. Bazen de sessizce dinlemek…
kaloriferin yanında anlatılan hikâyeler… Aslında Belki de bu yüzden kış hikâyeleri daha çok kalpte
kış, çocuklukta soğuk değil de sıcacık duygular yer eder.
demektir biraz da. Bir çocuk, kış mevsiminde okuduğu bir hikâyeyi
Çocukluk döneminde kış, sadece bir mevsim yıllar sonra hatırladığında; karın soğuğunu değil,
değil; duyguların, hayal gücünün ve bağ
kurmanın derinleştiği bir zaman aralığıdır. Tam hissettiği sıcaklığı anımsar.
da bu yüzden çocuk edebiyatında kış teması, çok Bir ses tonunu…
katmanlı bir hazine gibidir. Bir gülümsemeyi…
Kış hikâyeleri genellikle sessizdir. Ama bu Birlikte olma hâlini…
sessizlik boşluk değil; düşünmeye alan açan, Ve işte çocuk edebiyatının asıl gücü tam burada
içten içe konuşan bir sessizliktir. Çocuklar, kış saklıdır.
mevsiminde geçen öykülerde sadece karı, Kış geçer. Kar erir.
soğuğu ya da atkıları görmezler. Beklemeyi, Ama bir çocuğun kalbine düşen hikâye, uzun
paylaşmayı, sabretmeyi ve bazen de yalnız süre orada kalır.
kalabilmeyi hissedebilirler.
Köşe Yazısı . 31
