Page 29 - Kış Özel Saysı- Lokum Çocuk ve Edebiyat Dergisi
P. 29
Çocuk ve Edebiyat Dergisi
Kış Gelince Kelimeler de Üşür mü? Her şeyin hızlı olmak zorunda olmadığını, bazen
beklemenin de bir hikâye olduğunu öğretir bize.
Bir çocuğun ilk edebiyat deneyimi çoğu zaman
bir kış akşamına denk gelir. Bir sobanın,
kaloriferin ya da mutfaktan gelen taze bir çay
kokusunun eşliğinde… O an okunan kitap,
sadece bir kağıt yığını değildir; çocuk için güven
demektir, sığınacak bir liman demektir, en saf
hâliyle “birlikte olma” hâlidir.
Biz yetişkinler bazen fark etmeden şunu
yaparız: Kışın çocukları daha çok eve çağırır,
daha çok “otur” der, daha çok “sakin olmalarını”
isteriz. Oysa kitaplar tam bu noktada
imdadımıza yetişir. Bir çocuk bir hikâyenin içine
girdiğinde, hem sakinleşir hem de özgürleşir.
Kıpır kıpır hayallerini o güvenli sayfalara bırakır.
Okul öncesi dönemde okunan her hikâye,
Köşe Yazısı çocuğun iç dünyasına atılan küçük bir tohumdur.
Kış ise o tohumların sessizce kök saldığı
TANER ŞEN zamandır. Hemen filiz vermesini beklemeyiz
ama biliriz ki bahar geldiğinde, o hikâyeler bir
Kış geldiğinde dünya biraz yavaşlar. Ağaçlar yerlerde mutlaka yeşerecektir.
yapraklarını dinlenmeye bırakır, sokaklar Bu kış çocuklarımıza daha kalın montlar alalım
tenhalaşır, çocukların elleri ceplere saklanır. elbette… Ama bir de "Sarmalayan. " hikâyeler
Ama tam da bu mevsimde, kelimeler kalın verelim. Sayfaları yumuşak, dili sıcak, sonu
kazaklarını giyer ve hikâyeler evlerin içine umutlu kitaplar…
doluşur. Çünkü bazı kışlar soğuktan değil,
Okul öncesi çağdaki çocuklar için kış; sadece hikâyesizlikten üşütür insanı. Ve bir çocuğun
soğuk değil, aynı zamanda bir yakınlaşma içini en çok ısıtan şey, sevdiği birinin sesinden
mevsimidir. Bir battaniyenin altına birlikte girilen ona dökülen hikâyelerdir.
anlar, camdan düşen yağmuru izlerken kurulan
hayaller, “Bir tane daha oku!” diye uzayan Kış Akşamları İçin Küçük Bir Okuma
geceler… İşte edebiyat, bu kıymetli anların tam Pusulası
ortasında durur. Bu kış okurken kitap isminden çok şunlara
Çocuklar kışın kitapları farklı okur; yazın bakabilirsiniz.
koşarak, zıplayarak ve sayfaları hızlıca çevirerek -Karı, yağmuru ve doğayı anlatan resimli
okurken; kışın dinleyerek, sorarak ve durup hikâyelere
düşünerek hikâyenin tadına varırlar. -Duygulara odaklanan, temposu yavaş
Masallardaki ayı daha çok üşür, tavşan daha masallara
güvenli bir yer arar, kahramanlar daha çok -Tekrar tekrar okunabilecek kısa metinlere
cesarete ihtiyaç duyar. Çünkü çocuk, doğayla -Sözü az, resmi bol kitaplara
birlikte hikâyeyi de mevsimine göre algılar. -Sessiz kitaplara (kelimesiz resimli kitaplar)
Kış edebiyatı, çocuğa ve biz yetişkinlere aslında -“Birlikte okuma”ya alan açan, sorular sorduran
şunu fısıldar: hikâyelere
“Durabilirsin.”
Köşe Yazısı . 29
